Jak rozmawiać z chorym na demencję?

 

Demencja jest chorobą często kojarzoną z osobami niesamodzielnymi, wymagającymi nieustannej opieki. Prawda jest taka, że w początkowej fazie choroby nie rzadko zmiany zachodzące w organizmie nie zostają zauważone, bądź od początku są ignorowane, co powoduje, że często na leczenie jest za późno. Natomiast wcześnie wykryta choroba daje szansę na zastosowanie działań naprawczych, które w znacznym stopniu poprawią jakość życia i spowolnią rozwój schorzenia pozwalając cieszyć się długim zdrowiem na wiele lat.
Niestety wiele rodzin boryka się z tą chorobą lub w jakimś stopniu ociera się o nią nie wiedząc w jaki sposób sobie z nią radzić. Często też nie potrafią zadbać o prawidłową relację z cierpiącym na demencję. Schorzenie to oprócz pamięci osłabia zdolności komunikacyjne, językowe, zdolności rozumienia i oceniania.
Zmiana stylu życia jak odpowiednio skomponowana dieta, aktywność ruchowa, aktywacja umysłowa i towarzyska niewątpliwie wpływają na obniżenie ryzyka choroby. Jednak te czynniki nie są jedynymi, które pomogą w walce ze schorzeniem. Istotne znaczenie w leczeniu ma empatia i wyrozumiałość osób bliskich . To znacznie pomoże chorym poczuć się bezpiecznie, da poczucie szczęścia, kontroli i bycia potrzebnym. Dodatkowo z osobami cierpiącymi na demencję należy rozmawiać łagodnym tonem. Sposób komunikowania się powinien być stanowczy i klarowny, bez używania zbędnych metafor. To co chcemy mu przekazać, za pomocą przedmiotów możemy mu pokazać. Chory wtedy łatwiej przyswoi przekazywaną mu wiedzę. Pospieszanie wypowiedzi chorego to nie najlepsze rozwiązanie. Wzbudzi w nim obawę i frustrację. Cierpliwość to najlepszy doradca. Lepiej poczekać, aż wypowie zdanie w całości, przemyśli co chce przekazać niż w pośpiechu podpowiadać mu słowa i zdania.
Czasem dobrze jest rozmawiać z chorym na zasadzie zrobienia testu a, b, c itd. ponieważ choremu łatwiej jest wybrać sobie jedną z kilku odpowiedzi, niż samemu formułować zdania, bo może mieć problem z doborem słów, a to wpędzi go w zdenerwowanie i brak wiary we własne możliwości.
Dobrze też powspominać z chorym stare dobre czasy. Chorzy zwykle charakteryzują się dobrą pamięcią długotrwałą, więc oglądanie starych zdjęć czy słuchanie ulubionej muzyki, przywoła z pamięci to co było wcześniej. Zachęcenie chorego do wspólnej zabawy prostymi grami planszowymi czy przeczytaniem kilku zdań w książce to świetny sposób na stymulację jego mózgu, ale również miłe spędzenie przez niego czasu i poczucie, że jest potrzebny.
 


Opinie użytkowników

Masz jakieś przemyślenia lub pytania do tej tej porady? Podziel się nimi w komentarzach!

Wyszukiwanie

Wyszukaj historie po słowach kluczowych. Lorem ipsum dolor sit amet.



Kategorie wpisów


Ostatnio dodane

  1. Zdrowe odżywianie

      Pożywienie i jego wpływ na prawidłowe funkcjonowanie organizmu jest tematem lekceważonym zarówno w społecznej dyskusji jak również w indywidualnym...

  2. Nastrój się na Święta

      Przed nami kolejne Boże Narodzenie. Suto zastawione stoły i biesiadowanie od rana do wieczora na stałe wpisało się w...

  3. Bananowa skórka - jak ją wykorzystać?

      O tym, że banany mają niesamowite właściwości chyba nie trzeba nikogo przekonywać. Ale oprócz tego mają coś jeszcze. Coś...

  4. Dlaczego warto się przytulać?

      W naszym kraju wciąż panuje przekonanie, że osobom 50+ wielu rzeczy nie wypada robić. A bo to nie przystoi,...

  5. Menopauza mocna rzecz, ale...

      Nie dajmy się zwariować. Jest to stan nieunikniony, nasze ciało daje nam sygnały – „ tak starzejesz się”, ale...

--